เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวง

831 views

บทความนี้เขียนโดย “พีพี” บาริสต้าประจำร้านกาแฟชื่อดังจากอเมริกา

เราเป็นคนชอบเดินทาง ชอบเที่ยว แต่เรื่องสำคัญที่สุดสำหรับเรา และหลายคนที่ไม่ได้ไปใหนก็คือ “เงิน” การออกเดินทางแต่ละครั้งของเรา ต้องตั้งโจทย์ใหญ่ใว้เลยว่าต้องถูกที่สุด อะไรที่ฟรีเอาหมด หลังจากได้โจทย์แล้วก็มาตีกรอบให้แคบลงไปอีก 1.ใช้งบไม่เกิน 3,000 บาท และ 2.ต้องเดินทางด้วยรถไฟ(ฟรี) 555

เอาล่ะการเดินทางครั้งนี้เลยเกิดขึ้น

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (22)
ได้ตั๋วมาแล้วเป็นรถไฟฟรี ขบวน 456 ยะลา – นครศรีธรรมราช เราขึ้นจากหาดใหญ่

หลังจากหาข้อมูลคนเดียวอยู่นาน ก็ได้ฤกษ์ออกเดินทาง เราเลือกรถไฟฟรีจากชุมทางหาดใหญ่ ปลายทางสถานีนครศรีธรรมราช ซึ่งแน่นอนเราต้องเตรียมใจใว้ว่าทริปนี้ต้องชิว และก็เป็นอย่างที่คิด “ชิว” สุด ๆ

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (4)
พระเอกของเรามาแล้วววว เสียเวลาเช่นเคยยยย ฮ่าๆ

“ใหน ๆ ก็ใหน ๆ แล้วทริปนี้ไม่คิดอะไรมาก ค่ำใหนนอนนั่นละกัน” แต่อีกใจนึงเราได้แต่คิดว่าอย่าให้ถึงขนาดนั้นเลย ถึงก่อนค่ำเผื่อเวลาให้ผมหาที่นอนบ้าง

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (13)
บรรยากาศในรถไฟ

อย่างที่เห็นในภาพ รถไฟขบวนนี้มีแต่ผู้โดยสาร “สายชิว” มีเพียงเราที่เป็นหนุ่มแน่นใจร้อน แต่อยากอินเทรนด์ชิค ๆ คูล ๆ เราคิดแค่ว่า นานแค่ใหนแล้วที่ไม่ได้ขึ้นรถไฟ นานแค่ใหนแล้วที่ไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยไม่คิดอะไร และนานแค่ใหนแล้วที่ไม่ได้อยู่คนเดียว “อิสระจริง โว้ยยย”

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (16)
เหนียวไก่ ในตำนาน แห่งรถไฟสายใต้

นั่งไปซักพักเราก็ได้เจอกับสิ่งที่ทำให้เราน้ำตาไหล เพราะนานมากแล้วที่เมื่อก่อนขึ้นรถไฟกับแม่ แล้วแม่ไม่เคยให้กินเลย เหตุผลของแม่ก็คือ “สะอาดรึเปล่าก็ไม่รู้” “เย็นหมดแล้วกินไม่อร่อยหรอก” ตอนนั้นเราเด็กมากก็ไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ถึงไม่ให้กิน เพิ่งมารู้ตอนโตนี่แหละว่าเหตุผลที่จริงแล้วคือ ฐานะทางบ้านไม่ค่อยดี แม่เป็นเพียงครูบ้านนอก ทำให้ไม่สามารถซื้อ “เหนียวไก่” บนรถไฟ ทั้งที่รวมหมดนี้ไม่น่าจะเกิน 20 บาทในเวลานั้นได้

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (15)
บรรยากาศ สถานีรถไฟนครศรีธรรมราช

หลังจากดราม่าเหนียวไก่ไปแล้ว ก็ถึงซักที “สนามบินนครศรีธรรมราช” เอ้ย! สถานีรถไฟนครศรีธรรมราช ถึงป่านนี้จะมีรถอีกมั้ยเนี่ย…ถึงเย็นแล้วก็ต้องรีบไปขึ้นรถโดยสาร นครศรีฯ – คีรีวง เกือบหลง ฮ่าๆ เดินถามทางไปเรื่อยๆ คนนครฯ ใจดีช่วยเหลือทุกคนครับบบ

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (17)
ถึงแล้วจ้า ซือวานโฮมสเตย์ของเรา

เป็นบ้านเล็ก ๆ น่ารัก เหมาะกับคนน่ารักอย่าง และม้ายเบี้ยอย่างเรา

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (20)

มาทางใหนก็ต้องเอาให้สุด ทริปนี้กะชิว ก็ต้องชิวให้สุด ปั่นจักรยานนี่แหละครับบบ จักรยานต้องทรงโบราณด้วยนะ ไม่งั้นไม่หรอยหล่าว

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (23)
ภายในร้าน “บ้านนายทั่ง ณ คีรีวง ตกแต่งง่าย ๆ แต่ดูมีอะไร

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (2)

มาถึงแลนด์มาร์ก ที่ใคร ๆ ก็ต้องถ่ายกัน เราว่าอิไม่ถ่ายกลัวว่าเหมือนเพื่อนแล้วเดี๋ยวไม่คูล แต่ถ้าไม่ถ่ายเป็นหลักฐานให้เมียที่บ้าน ก็เสียวอิไม่ได้มีชีวิตอยู่ต่อ

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (5)
มุ้งสีชมพูเชียว ไม่พรื่อปิดไฟก็ไม่เห็นแล้ว

พอเช่าจักรยานเสร็จปั่นกลับไปที่โฮมเสตย์พี่เจ้าปัทเจ้าของโฮมสเตย์ก็จัดห้องนอนเสร็จให้พอดี ห้องนอนฟรุ้งฟริ๊งงมาก ไม่เหมาะกับหน้าตาเราเลยย ฮ่า ๆ

หมู่บ้านคีรีวงวันรุ่งขึ้นก็รีบตื่นเช้าๆเพื่อมาใส่บาตร บรรยากาศตอนเช้า ๆ ในตลาดคีรีวง ปั่นจักรยานเล่นชมบรรยากาศ สูดอากาศที่ดีที่สุดในประเทศไทย ปั่นจักรยานเหนื่อยแล้ว กลับมากินอาหารเช้าดีกว่า เหนียวไรนะเค้าเรียกแบบนี้ มีสามหน้ามาผสมกัน หรอยนิ

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (18)
เอิ่ม! จะขำหรือจะเขกหัวตัวเองดี น้ำหาม้าย

มีแรงแล้วลุยยย ปั่นไปเที่ยวน้ำตกวังไม้ปัก เดินเข้าไปเรื่อยๆ บรรยากาศเย็นสบายยย ถึงแล้วววว แต่ค่อยมีน้ำเลยแหะ ฮ่าๆ หลังจากแป็กกับน้ำตกแล้วเราก็เตรียมตัวกลับหาดใหญ่

เป้ 1 ใบตะลุยเดี่ยวกับรถไฟฟรี หาดใหญ่ – คีรีวงศ์ คนใต้บ้านเรา Peebao (19)
รถสองแถวจากคีรีวงไปตัวเมืองนครฯ

สรุปทริปสุดชิวนี้ผ่านพ้นไป หลายคนอาจจะงงว่าไปทำไมไม่เห็นได้อะไรเลย คือเราไม่ได้มีเป้าหมายว่าต้องไปในทุกที่ หรือต้องทำทุกอย่างที่คนอื่นทำ แต่เราตั้งจุดประสงค์ใว้เลยว่า “ต้องพยายามออกไปจากสิ่งแวดล้อมเดิม ๆ ให้ได้อย่างน้อย เดือนละ 1 ครั้ง” เพื่อเติมประสบการณ์ชีวิต ลองกล้าออกจากบ้านคนเดียว แล้วไปยังที่ ๆ เราไม่เคยไป

ขอให้ทุกท่านโชคดี และมีความสุข

พีพี